Истражување објавено во Social Psychological and Personality Science покажува дека општеството различно ги оценува мажите и жените во однос на нивниот интимен живот, при што високата сексуална активност е значително поприфатена кај мажите отколку кај жените.
Тим истражувачи анализирал кои општествени норми ја обликуваат перцепцијата за интимното однесување кај двата пола. Резултатите укажуваат дека лицата со умерено активен интимен живот уживаат највисоко ниво на социјално прифаќање, додека и екстремната воздржаност и премногу високата активност често се предмет на критика.
Во студијата учествувале повеќе од 340 испитаници од две независни групи во Германија. Учесниците проценувале замислени профили на 25-годишни жени и мажи со различни нивоа на интимна активност. Анализирани биле бројот на партнери, зачестеноста на интимни односи, автоеротските навики и еротските фантазии.
Податоците покажуваат дека високата активност во интимниот живот е далеку поприфатлива кога станува збор за мажи, додека ниската активност почесто се толерира кај жените. Сепак, авторите нагласуваат дека умереноста е најпосакуваниот модел за двата пола и дека токму таа добива најмногу позитивни оценки во општеството.
Кога станува збор за „идеалното“ интимно однесување, истражувањето покажува дека кај мажите најпозитивно се оценуваат оние кои имале четири до пет партнерки, со две до три пократки врски, а првите искуства ги стекнале меѓу 18 и 20 години. 
Кај жените, за оптимално се сметаат два до три партнери, со една или две минливи врски, при што првите интимни искуства најчесто се случуваат меѓу 16 и 18 години.
Во однос на зачестеноста, мажите биле најдобро оценети кога имале интимни односи четири до пет пати неделно, а автоеротска активност три до четири пати. За жените, како најприфатливи биле оценети три до четири интимни средби и две до три автоеротски практики неделно.
Истражувањето покажува дека дури и кога станува збор за еротските фантазии, општеството поставува неформални граници – околу три пати дневно за мажите и двапати за жените – што дополнително ја нагласува родовата нееднаквост во социјалните очекувања.
