Десетгодишно девојче е тешко повредено откако било погодено од заталкан куршум додека се наоѓало во дворот од семејна куќа во скопското село Глумово. Настанот бил пријавен на 31 јануари околу 16 часот во СВР Скопје, а детето итно било пренесено во комплексот клиники „Мајка Тереза“, каде лекарите констатирале тешки телесни повреди.
Овој случај одамна ја надминува рамката на обична „црна хроника“ и отвора сериозно прашање за системска неодговорност и толеранција кон опасни практики. Во општеството сè уште се третира како нешто речиси фолклорно пукањето „за веселба“, иако куршумот не е пиротехника. Тој има јасна физика, траекторија и неминовно се враќа на земја, со последици што можат да бидат фатални.
Терминот „заталкан куршум“ често се користи за да се ублажи сериозноста на ваквите настани, но реалноста е поинаква. Не станува збор за случајност, туку за директен резултат на свесно и неодговорно користење огнено оружје. Куршумот не залутал сам – некој го испукал. 
Информациите од надлежните институции засега се ограничени: повреда во пределот на ногата, истрага за потеклото на куршумот и вообичаената формулација дека „се преземаат мерки“. Токму оваа институционална штурост ја продлабочува загриженоста, бидејќи ваквите инциденти, кога се сведуваат на кратки полициски билтени, лесно стануваат статистика наместо аларм.
Случајот добива уште поголема тежина ако се земе предвид дека во јавноста постојат и претходни информации за слични инциденти во истото село, што укажува на повторлив образец, а не на изолиран настан. Тоа отвора прашања за превенцијата, контролата на оружјето и подготвеноста на институциите навистина да ја пресечат оваа практика.
Додека јавноста чека одговори за тоа дали се работи за пукање на прослава, за неовластено користење оружје или за друг облик на кривично дело, фактите остануваат сурови: едно дете лежи во болница со тешки повреди, а нечиј миг на „невина забава“ се претвори во трајна траума.
