Пред неколку месеци јавноста беше шокирана од информациите дека во приватни клиники во Македонија се правеле непотребни кардио операции. Се отвори сериозна дилема – дали некој свесно ги изложувал пациентите на ризик заради профит? Министерството за здравство тогаш формираше комисија, во која беа вклучени и странски експерти, со најава дека ќе се утврди вистината.
На прес-конференција, министерот информираше дека веќе се откриени неколку сомнителни случаи и дека истрагата продолжува. Но, од тогаш – тишина. Нема имиња, нема клиники, нема конкретна одговорност.
Што се случува со истрагата? Каде заглави процесот кој требаше да ја расчисти една од најсериозните здравствени афери? Зошто јавноста сè уште не знае кои се докторите и установите што се под сомнение? Дали се штитат нечии интереси или се чека погоден момент за објавување?
Ако навистина има утврдени случаи, зошто тие не се соопштат јавно и зошто не се покренуваат постапки? Или пак, целиот процес полека се става „под тепих“, како што често се случува со чувствителни теми?
Станува збор за човечки животи, за довербата во здравствениот систем и за етичките стандарди во медицината. Токму затоа, ова не смее да остане недоречено.
Јавноста има право да знае – кој оперирал, каде и зошто. А институциите имаат обврска да дадат одговори, не само најави.
